HOEVE PAEPEHOF

20210311_0060_Hoeve_Paepehof.jpg

Andy Vandenbon

Hoe corona ook positief kan zijn.

Zowat een jaar geleden, tijdens de eerste lockdown die maar enkele weken zou duren, besloten we geen Take Away te doen maar wel buiten te werken op de kinderboerderij. Maar... weken werden maanden. En we zagen langzaam maar zeker de bodem van de kassa van de VZW Kinderboerderij Hoeve Paepehof. Geen evenementen organiseren, geen voedergeld, geen fooien, niets... Het onderhoud van de dieren was niet in lockdown en de kassa raakte leeg. Daar we dikwijls de reactie kregen van mensen dat ze onze heerlijke pannenkoeken met een goei tas koffie misten, besloten we om een pannenkoekenbak te organiseren t.v.v. de VZW. We hoopten een 20-tal kg te kunnen verkopen, maar we stevenden af op 92 kg. We waren onvoorbereid op zo’n succes, maar het lukte. Enkele weken later, vlak voor we onze deuren opnieuw mochten openen, deden we een tweede pannenkoekenbak voor de diertjes. We ontwierpen een mooie Paepehof-sticker en een
ingrediënten-etiket printten we uit ons horeca-allergenensysteem. Alles zoals het hoort: mooi en professioneel. Tijdens die 2de bak hadden 132 kg pannenkoeken de weegschaal gepasseerd. De positieve reacties vlogen ons om de oren, dus
begonnen we na te denken over wàt we konden doen met onze pannenkoeken. Een pannenkoekenschuur zetten met bijna enkel
desserts op basis van pannenkoeken? De markten afschuimen? Wat zouden we doen?
De zeer drukke zomer remde ons in het nadenken… Het was vollenbak, we hadden weer

Photo credit: Luc Vervliet

Veldstraat

8660 Adinkerke

www.hoevepaepehof.be

0477-41 56 56

Facebook: Hoeve Paepehof

ons werk. De schuur werd na de zomer verder ontmanteld, nog steeds met het idee er een dessertenschuur of een zaaltje te steken. Alles werd opgemeten en plannen werden getekend. Maar, tot overmaat van ramp drong een tweede sluiting zich op. Het minder mooie weer en de wetenschap dat we langer dan enkele weken gesloten zouden zijn, deed ons overgaan tot Take Away in het weekend samen met wandel Take Away. Het idee om iets met onze pannenkoeken te doen kwam ook weer naar boven... Tijdens een telefoongesprek met een goede vriend-beenhouwer van Brussel, sprak ik over onze plannen van een pannenkoekenschuur en markten doen. Hij vroeg hij of ik onze pannenkoeken niet wou bakken voor hem. Dat klonk mooi, 50 kg per week, elke week opnieuw, maar er hing een “maar” aan. “Mo ‘k moetn zeker zien é, nie stopn oj gin goeste nie mir et!” was zijn enige opmerking. Een andere denkpiste dus... De molen in mijn hoofd begon weer te draaien... 50 kg, dat is één keer haalbaar om ondertussen wat bij te kletsen, maar elke week, euheum… Dat is de moeite niet om eigenlijk zo ver te rijden. Elke week opnieuw… Tenzij, tenzij… Ik trok mijn stoute schoenen aan en ging op pad met onze pannenkoeken naar 2 andere slagers in Brussel. Een geluk, toen ik nog jong en mooi was, heb ik mijn stiel geleerd in Brussel, en zo ken ik nog veel collega’s van toen… Onze pannenkoeken werden geproefd en goedgekeurd. Oef, want mijn eerste lading was geleverd en er was geen weg meer terug! Nee, ik geef niet graag op en iemand ontgoochelen ligt helemaal niet in mijn natuur. Plots had ik geen 3, maar 4 klanten, want één van mijn prospecties had zelf al naar een andere slager in de rand van Brussel gebeld dat hij dit zeker ook moest proberen. Eerste probleem (genoeg klanten om zover te rijden) was opgelost. Maar als het ene probleem is opgelost, steekt een nieuw probleem de kop op, zeker bij de opstart van iets nieuws. Hoe gaan we dit op een ordentelijke manier en bovendien gekoeld vervoeren? In overleg met de boekhouder, en in de overtuiging dat dit verhaal wel vlot zou lopen, besloten we om een nieuwe gekoelde camionette aan te schaffen. Gelukkig mag ik 1 dag per week de gekoelde bestelwagen van een plaatselijke leverancier gebruiken tijdens de 12 weken levertijd van onze eigen bestelwagen! Alles verliep vlot, het smaakte naar meer… Als men zo enthousiast is over onze pannenkoeken, konden er wel nog wat klanten bij. In Ternat hoorde men van mijn corona-bezigheidstherapie, maar ook
uit Ieper kreeg ik telefoon van een oude klasgenoot die het had gezien in een forum van slagers. Zelf hier en daar binnenspringen en reclame maken op Facebook bracht resultaat met zich mee. Prospectie doen, gezien worden en vooral de mondelinge reclame ging en gaat verder.


Wat bij heropening van de horeca?


Momenteel bakken we in onze keuken die anders toch maar stof vangt, maar, daar is die ‘maar’ weer,... Het volgende probleem dient zich aan. Wat als… we terug open zijn??? Hoe, wanneer, en vooral waar…? Waar gaan we onze, tot op heden 350 kg pannenkoeken per week bakken? Niet in onze keuken, die hebben we nodig eens de horeca heropstart… En nee, we geven niet op, we stoppen er niet mee. Dus…zoeken naar een oplossing. En deze ligt binnen handbereik… Van zodra onze schapen gelammerd zijn, breken we onze schapenstal uit en ja
hoor, we maken er een bakatelier van. Momenteel zijn we volop bezig met het tekenen van de plannen. Het gaat precies groter uitvallen dan eerst gedacht, maar terwijl we toch bezig zijn, kunnen we het beter aanpakken met uitzicht op nog wat groei.


Zijn er verder nog vooruitzichten?


Terwijl we toch pannenkoeken verkopen, waarom zetten we dan ook niet tegelijk een automaat, waar steeds onze verse pannenkoeken te verkrijgen zijn? En waarom steken we daar dan geen basisproducten in zodat onze buurtbewoners, dicht bij huis, basisbehoeften hebben? Ja, wie weet komt dit laatste erbij, het speelt in ons hoofd, maar laat ons eerst pannenkoeken bakken tegen de sterren op. Binnenkort, als ons pannenkoekenatelier klaar is, en je komt op bezoek, zal je ons misschien wel zien bakken… Misschien? Neen, zéér zéker! En wie weet krijgen de kinderen ook wel een plaats in ons nieuwe atelier? Wie weet, want we lopen weer over van wilde plannen, maar eerst bakken we aan onze toekomst ;-).


Bakken uit liefdadigheid


Af en toe bakken we zelfs nog wat extra pannenkoeken. Zo schonk ik tijdens de moeilijke periode van Covid besmettingen in Ter Linden te Veurne, 50 kg pannenkoeken, zo’n 400 stuks. Mijn grootmoeder van 98 jaar verblijft er en een tante is er aan de slag. Dubbele redenen dus om hen allen een hart onder de riem te steken. De 2de vaccinatiedag van Sint-Bernardus in De Panne viel samen met Maria Lichtmis. Ik bakte voor alle bewoners en medewerkers een ferme stapel pannenkoeken. Daar corona de armoede doet opflakkeren, bakte ik ook al voor de voedselbank in De Panne. Er staan nog andere acties op het programma, die we ten gepaste tijde zullen meedelen.